... ::: Site Sıcaklığı ve Paylaşım Mekanı ::: ...

...::: ÜYELERİMİZE SINAVLARINDA BAŞARILAR :::...
 
PortalliAnasayfaSSSAramaKayıt OlÜye ListesiKullanıcı GruplarıGiriş yap

Paylaş | 
 

 AŞKIN ADI ÜMİTTİR ARTIK

Önceki başlık Sonraki başlık Aşağa gitmek 
YazarMesaj
irem
Tecrübeli Üye
Tecrübeli Üye
avatar

Mesaj Sayısı : 15
Yaş : 30
Nerden : uşak
Meslek : türkçe öğrt ADAYI :)
Kayıt tarihi : 30/11/07

MesajKonu: AŞKIN ADI ÜMİTTİR ARTIK   Ptsi Ocak 21, 2008 12:25 am

> Aşk nasıl akar bir yürekten diğer bir yüreğe? "İlk bakışta aşık>oldum" der kimisi... Hiç yaşamadım bilemem. Doğrusu inanmam da... Kim böyle>söylese ya da nerede okusam bu cümleyi, olsa olsa etkilenmektir bunun adı,>aşk değil diye düşünürüm. Böyle bir cümleden sonra şartlanılmış bir aşk>yaşanır ve biter. Anıldığında geçici bir hevesmiş aslında diye düşünülür>belki de... Neyse asıl konumuz bu değil. Düşsel bir aşkın hikayesi>anlatacağım ben size, ya da isterseniz yaşanmış bir aşk deyin siz bu >aşka...>Bu hikayede, ilk bakışta aşk yok, arkadaşlıktan aşka dönüşen bir hikaye de>değil bu! Bir yasak aşk öyküsü hiç değil! İçinde biraz hüzün, biraz >mutluluk>gözyaşı, birkaç şiir ve şarkı, yaralı iki yürek, kaygılar ve tabii ki>uykusuz saatler var. Bu hikayenin içinde en çok ümit var. Merkezde ise>aşk...>> Birbirine uzak iki şehir... Biri taş binalarla çevrilmiş, sokaklarında >asık>yüzlü insanların dolaştığı, kuru ayazların kol gezdiği bir şehir... Diğeri>deniz kokusu iliklerine kadar sinen... Bu birbirinden çok farklı iki ayrı>şehirde, birbirine çok benzeyen iki insan... Birbirlerinden habersizken,>aynı gecede aynı yıldızlara bakıp aynı dileği tutuyorlar belki bir gün...>Sonrasına siz masal deyin, ben hikaye... ya da bir düş... Dedim ya hikayede>en çok ümit var diye; bir ümitle başlıyor işte her şey...>> Aşka en çok bahar yakışır değil mi? Oysa bir kış mevsiminde başlıyor bu>düşsel aşk. Dışarıda kış, yüreklerde bahar... Kırlar yerine, yüreklerde>açıyor papatyalar... Dışarısı soğukmuş, buz gibiymiş, ne gam? Yüreklerde>güneş...>> Kadın taş binalı, kuru ayazlı şehirde yaşıyor. Sahteliklerden, >yalanlardan>bıkmışlığıyla bir uçurumun kenarındayken, bir ümit tutuyor elinden... Yani>deniz kokan kentten gelen adam! Onun ne işi vardı o uçurumun başında diye>soracaksınız şimdi? O da aynı sebeple oradaydı. Belki adam çevresindeki tüm>sahteliklerin ve yalan sevdaların içinde adamlığından utanmıştı da , onu>uçurumdan atıp rahatlamak istiyordu. Yüreğini de fırlatıp atacaktı; böylece>kimse acıtamayacaktı onu bir daha... Ama karşılaşmayı hiç beklemediği o yer>de kadınla karşılaşmıştı işte... Adam ve kadın elele verip vazgeçtiler>yüreklerini atmaktan... Ne de olsa bir ümit vardı içlerinde hala... Aslında>onların yürekleri elele tutuştu... O ikisi birbirlerinin gözüne kaşına>değil, boyuna posuna değil, yüreklerine aşık oldular... Ve ilk sözleri>"Yüreğine aşığım" oldu aşka ilk adımı atarken. En çok kelimeler yardım etti>onlara, birbirlerinin yüreğine dokunmaları için.>Bir gece vaktinde kadın adamı düşünürken güncesine şöyle yazdı:>> " Aşk nasıl akar bir yürekten diğer bir yüreğe? Belki bir şarkıyla, belki>bir şiirle gelir. Belki de bir yıldız olarak düşer avucunuza, dilek>tuttuğunuz bir gecede... Uzak bir kentte bir yürek şiirler yazar adınıza...>Her dizede onu bulursunuz, her dizede kendinizi... 160 karaktere sığdırmaya>çalışırsınız içinizden taşan her duyguyu... Sığdıramazsınız... Sonra>beceremeseniz de şiir yazmayı onun kadar güzel, bir şiir dökülür>kaleminizden...>> Sesini hiç duymadığım,>Hiç dokunmadığım ellerine,>Bir şaire vurgunum şimdi.>Ben hiç oldum, o herşey!>Yaşadığı kentte,>Bir gece olsun uyumadım,>Gezmedim sokaklarında,>Duymadım o kentin gürültüsünü>Ve koklamadım denizinin kokusunu...>Ben onun avucundaki yıldız oldum,>O benim içimde ümit..>İşte bu yüzden;>Aşkın adı ümittir artık, ümidin adı aşk! ">> Adamsa bir hikaye yazdı ve anlattı bir aşkın başlangıcını... Sordu: " Bir>ümit üzerine aşk yazılabilir mi? " diye. Kimi onaylayarak ümit üzerine aşk>yazılır dedi, kimi vazgeç dedi aşkın aleviyle kırmızıya dönmekten... Bir>başkası bu hikayenin sonu sadece hüsran diyerek ümitleri kırdı ve bir dost>destek verdi, kadın ve adamın mutluluğuna katılarak... Sonu ne olur? Ne>kadın biliyor, ne adam, ne de diğerleri... Tek bilen var sonunun ne>olacağını, gözle görülmeyen varlığı en derinde hissedilen tek bilen...>> Şimdi iki ayrı kentte, birbirlerinin yaralarını kelimelerle sarmaya>çalışan, iki yaralı yürek avuç içlerinde bir yıldız tutarak, birbirlerini>düşünüyorlar. Ağlamanın ne kadar güzel olduğunu keşfediyorlar yeniden...>Büyük bir mutlulukla yaşarken aşkı, hatta mutluluğu içlerine daha fazla>çakmak için uykularını feda ederken hep 'bir ümit' içlerinde... Ve bir>taraftan kaygılanıyorlar, korkuyorlar gün gelir bu büyü bozulur>diye...Kelimelere, şiirlere, şarkılara sığınıyorlar birbirlerini daha çok>hissetmek için... Sonuç olarak düşsel bir aşka 'merhaba' diyen iki ayrı>yürek, tek yürek olup açtılar kapılarını mutluluğa... Ve göze aldılar ne>zaman geleceği meçhul olan hüznü... Yani bir ümidin üstüne aşk yazıldı, ve>daha bitmedi hikaye... İçinizden geliyorsa devam edin hadi yazmaya ve bir>isim daha verin aşka...>> Aşkın adı ümittir artık, ümidin adı aşk...>
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
Kullanıcı profilini gör
 
AŞKIN ADI ÜMİTTİR ARTIK
Önceki başlık Sonraki başlık Sayfa başına dön 
1 sayfadaki 1 sayfası

Bu forumun müsaadesi var:Bu forumdaki mesajlara cevap veremezsiniz
... ::: Site Sıcaklığı ve Paylaşım Mekanı ::: ... :: GT Edebi Türler :: Deneme-
Buraya geçin: